دوره 6، شماره 1 - ( 1-1399 )
جلد 6 شماره 1 صفحات 12-1 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Research code: 34219
Ethics code: IR.IUMS.REC.1403.642
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
ebadi fard azar F, safari palangi H, rahim zadeh A, arab S, hoseini dastgerdi F S. Knowledge of Sexually Transmitted Infections Among Married Women Aged 20-40 Years Attending Comprehensive Healthcare Centers of Iran University of Medical Sciences, 2025. RSJ 2020; 6 (1) : 1
URL: http://rsj.iums.ac.ir/article-1-227-fa.html
URL: http://rsj.iums.ac.ir/article-1-227-fa.html
عبادی فرد آذر فربد، صفری پلنگی حسین، رحیم زاده علی، عرب شکیبا، حسینی دستگردی فرشته سادات. میزان آگاهی زنان متأهل 20 تا 40 ساله مراجعهکننده به مراکز خدمات جامع سلامت تحت پوشش دانشگاه علوم پزشکی ایران در ارتباط با بیماریهای مقاربتی در نیمه اول سال 1404. مجله ره آورد سلامت. 1399; 6 (1) :1-12
دانشگاه علوم پزشکی ایران
چکیده: (9 مشاهده)
زمینه و هدف: : آگاهی از بیماریهای مقاربتی نقش مهمی در پیشگیری، تشخیص زودهنگام و ارتقای سلامت جنسی دارد. این مطالعه با هدف تعیین سطح آگاهی افراد و بررسی ارتباط آن با ویژگیهای دموگرافیک و منابع اطلاعاتی انجام شد.
روششناسی: این مطالعه مقطعی بر روی 400 نفر از مراجعان 10 مرکز بهداشتی (40 نفر از هر مرکز) طی بازه زمانی 6 ماه انجام شد. نمونهگیری بهصورت در دسترس بوده و دادهها با استفاده از پرسشنامه استاندارد سنجش آگاهی افراد درباره بیماریهای مقاربتی که توسط رحمتی نجارکلائی (۱۳۸۶) طراحی و اعتبارسنجی شده است، جمعآوری شد. برای تحلیل دادهها از شاخصهای توصیفی و آزمون کایدو جهت بررسی ارتباط آگاهی با متغیرهای دموگرافیک استفاده شد.
یافتهها: میانگین نمره آگاهی افراد از بیماریهای مقاربتی 7.6±3.35 از 20 بود که نشاندهنده سطح آگاهی پایین شرکتکنندگان است. حدود 30.5% آگاهی پایین، 47.5% متوسط و 22% آگاهی بالا داشتند. بیشترین منبع اطلاعاتی افراد، شبکههای اجتماعی (40%) و دوستان و آشنایان (29%) بود. بین آگاهی با سن (0.001=p)، سطح تحصیلات (0.001p<) ومیزان درآمد (0.001>p) ارتباط معنادار مشاهده شد. افراد کمسن با تحصیلات پایین و درآمد کمتر، آگاهی کمتری داشتند. ارتباط آگاهی با نوع شغل معنادار نبود (0.105=p). همچنین بین منبع اطلاعاتی و میزان آگاهی، ارتباط معنادار وجود داشت (0.002=p). افرادی که اطلاعات خود را از شبکههای اجتماعی و آشنایان دریافت میکردند، نسبت به افرادی که منابع رسمی مانند مراکز بهداشتی و رسانههای معتبر را برای کسب اطلاعات انتخاب کرده بودند، سطح آگاهی پایینتری داشتند.
نتیجهگیری: نتایج مطالعه نشان میدهد سطح آگاهی افراد درباره بیماریهای مقاربتی پایین است و عوامل جمعیتشناختی همچون سن، تحصیلات و درآمد نقش مهمی در میزان آگاهی دارند. همچنین اتکای زیاد افراد به شبکههای اجتماعی و منابع غیررسمی میتواند به اطلاعات ناکافی یا نادرست منجر شود. تقویت برنامههای آموزشی رسمی و افزایش نقش مراکز بهداشتی و رسانههای معتبر در انتقال اطلاعات ضروری بهنظر میرسد.
روششناسی: این مطالعه مقطعی بر روی 400 نفر از مراجعان 10 مرکز بهداشتی (40 نفر از هر مرکز) طی بازه زمانی 6 ماه انجام شد. نمونهگیری بهصورت در دسترس بوده و دادهها با استفاده از پرسشنامه استاندارد سنجش آگاهی افراد درباره بیماریهای مقاربتی که توسط رحمتی نجارکلائی (۱۳۸۶) طراحی و اعتبارسنجی شده است، جمعآوری شد. برای تحلیل دادهها از شاخصهای توصیفی و آزمون کایدو جهت بررسی ارتباط آگاهی با متغیرهای دموگرافیک استفاده شد.
یافتهها: میانگین نمره آگاهی افراد از بیماریهای مقاربتی 7.6±3.35 از 20 بود که نشاندهنده سطح آگاهی پایین شرکتکنندگان است. حدود 30.5% آگاهی پایین، 47.5% متوسط و 22% آگاهی بالا داشتند. بیشترین منبع اطلاعاتی افراد، شبکههای اجتماعی (40%) و دوستان و آشنایان (29%) بود. بین آگاهی با سن (0.001=p)، سطح تحصیلات (0.001p<) ومیزان درآمد (0.001>p) ارتباط معنادار مشاهده شد. افراد کمسن با تحصیلات پایین و درآمد کمتر، آگاهی کمتری داشتند. ارتباط آگاهی با نوع شغل معنادار نبود (0.105=p). همچنین بین منبع اطلاعاتی و میزان آگاهی، ارتباط معنادار وجود داشت (0.002=p). افرادی که اطلاعات خود را از شبکههای اجتماعی و آشنایان دریافت میکردند، نسبت به افرادی که منابع رسمی مانند مراکز بهداشتی و رسانههای معتبر را برای کسب اطلاعات انتخاب کرده بودند، سطح آگاهی پایینتری داشتند.
نتیجهگیری: نتایج مطالعه نشان میدهد سطح آگاهی افراد درباره بیماریهای مقاربتی پایین است و عوامل جمعیتشناختی همچون سن، تحصیلات و درآمد نقش مهمی در میزان آگاهی دارند. همچنین اتکای زیاد افراد به شبکههای اجتماعی و منابع غیررسمی میتواند به اطلاعات ناکافی یا نادرست منجر شود. تقویت برنامههای آموزشی رسمی و افزایش نقش مراکز بهداشتی و رسانههای معتبر در انتقال اطلاعات ضروری بهنظر میرسد.
شمارهی مقاله: 1
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
