دوره 6، شماره 1 - ( 1-1399 )
جلد 6 شماره 1 صفحات 35-21 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Research code: 1401-1-2-22908
Ethics code: IR.IUMS.REC.1402.442
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Pirhajati Mahabadi V, Eslami M, Abolghasemi J. The Effectiveness of Mind’s Relaxation and Diaphragmatic Respiration (MRDR) on Perceived Stress and Quality of Life in Caregivers of Patients with Alzheimer's Disease.. RSJ 2020; 6 (1) : 3
URL: http://rsj.iums.ac.ir/article-1-231-fa.html
URL: http://rsj.iums.ac.ir/article-1-231-fa.html
پیرحاجاتی مهابادی وحید، اسلامی مسعود، ابوالقاسمی جمیله. بررسی اثربخشی آرمیدگی ذهن و تنفس دیافراگمی بر استرس درکشده و کیفیت زندگی مراقبین بیماران مبتلا به آلزایمر. مجله ره آورد سلامت. 1399; 6 (1) :21-35
دانشگاه علوم پزشکی ایران
چکیده: (13 مشاهده)
زمینه و هدف: : رشد روزافزون بیماری آلزایمر علاوه بر درگیرساختن فرد بیمار، بار مضاعفی بر دوش مراقبین بیمار شامل پرستاران و افراد خانواده میگذارد و بهتدریج فرد مراقب را از فعالیتهای فردی و اجتماعی دور میسازد. در درازمدت، مراقبت از بیمار سبب بروز مشکلات متعددی از جمله افسردگی و استرس در مراقبین میگردد. بنابراین، مطالعه حاضر با هدف تعیین اثربخشی تکنیک توازن ذهن و تنفس دیافراگمی بر استرس درکشده و کیفیت زندگی مراقبین بیماران مبتلا به آلزایمر انجام شده است.
روششناسی: مطالعه حاضر از نوع تجربی میباشد. در این مطالعه، ابتدا نمونهگیری از بین مراقبین بیماران آلزایمر مراجعهکننده به انجمن آلزایمر ایران انجام گردید (60 مراقب). شرکتکنندگان دارای سطح استرس خفیف و بالاتر بودند. سپس نمونههای مورد مطالعه، پرسشنامههای اطلاعات دموگرافیک، کیفیت زندگی SF-36 و استرس درکشده کوهن را تکمیل نمودند و بهصورت تصادفی به دو گروه آزمون (30 نفر) و کنترل (30 نفر)، تخصیص یافتند. سپس تکنیک توزان ذهنی و تنفس دیافراگمی بهصورت مجازی توسط متخصص و بنیانگذار مؤسسه دانش تنفس در مدت یک و نیم ماه (10 جلسه) به گروه آزمون، آموزش داده شد. 1 ماه پس از مداخله، دو گروه پیگیری شدند و مجدداً پرسشنامههای تحقیق را تکمیل نمودند. پس از جمعآوری دادهها و ورود آنها به نرم افزار (SPSS نسخه 22) و پالایش دادهها، جهت مقایسه میانگین استرس و کیفیت زندگی بین دو گروه از آزمون تی مستقل استفاده شد. جهت مقایسه نسبت مؤلفههای کیفی از آزمون کایدو و یا آزمون دقیق فیشر استفاده گردید. تمامی آزمونها در سطح اطمینان 95 درصد صورت گرفت.
یافتهها: نتایج این مطالعه نشان میدهد که پس از مداخله، در گروه آزمون، میانگین نمره کیفیت زندگی مراقبین در مقایسه با گروه کنترل، بهطور معناداری افزایش یافته بود. همچنین، سطح استرس درک شده مراقبین در گروه آزمون، در مقایسه با گروه کنترل، بهطور معناداری کاهش یافته بود (0.001P<).
نتیجهگیری: آموزش تکنیک توزان ذهنی و تنفس دیافراگمی بر افزایش کیفیت زندگی و کاهش سطح استرس درک شده مراقبین بیماران مبتلا به آلزایمر تأثیر مثبت و معناداری داشت. میتوان این تکنیک را جهت بالابردن کیفیت زندگی مراقبین بیماران بهکارگرفت.
روششناسی: مطالعه حاضر از نوع تجربی میباشد. در این مطالعه، ابتدا نمونهگیری از بین مراقبین بیماران آلزایمر مراجعهکننده به انجمن آلزایمر ایران انجام گردید (60 مراقب). شرکتکنندگان دارای سطح استرس خفیف و بالاتر بودند. سپس نمونههای مورد مطالعه، پرسشنامههای اطلاعات دموگرافیک، کیفیت زندگی SF-36 و استرس درکشده کوهن را تکمیل نمودند و بهصورت تصادفی به دو گروه آزمون (30 نفر) و کنترل (30 نفر)، تخصیص یافتند. سپس تکنیک توزان ذهنی و تنفس دیافراگمی بهصورت مجازی توسط متخصص و بنیانگذار مؤسسه دانش تنفس در مدت یک و نیم ماه (10 جلسه) به گروه آزمون، آموزش داده شد. 1 ماه پس از مداخله، دو گروه پیگیری شدند و مجدداً پرسشنامههای تحقیق را تکمیل نمودند. پس از جمعآوری دادهها و ورود آنها به نرم افزار (SPSS نسخه 22) و پالایش دادهها، جهت مقایسه میانگین استرس و کیفیت زندگی بین دو گروه از آزمون تی مستقل استفاده شد. جهت مقایسه نسبت مؤلفههای کیفی از آزمون کایدو و یا آزمون دقیق فیشر استفاده گردید. تمامی آزمونها در سطح اطمینان 95 درصد صورت گرفت.
یافتهها: نتایج این مطالعه نشان میدهد که پس از مداخله، در گروه آزمون، میانگین نمره کیفیت زندگی مراقبین در مقایسه با گروه کنترل، بهطور معناداری افزایش یافته بود. همچنین، سطح استرس درک شده مراقبین در گروه آزمون، در مقایسه با گروه کنترل، بهطور معناداری کاهش یافته بود (0.001P<).
نتیجهگیری: آموزش تکنیک توزان ذهنی و تنفس دیافراگمی بر افزایش کیفیت زندگی و کاهش سطح استرس درک شده مراقبین بیماران مبتلا به آلزایمر تأثیر مثبت و معناداری داشت. میتوان این تکنیک را جهت بالابردن کیفیت زندگی مراقبین بیماران بهکارگرفت.
شمارهی مقاله: 3
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
